Dr. Anne-Lot Hoek (Den Haag) is historica, onderzoeker en auteur. Ze richt zich op (post)kolonialisme en onafhankelijkheidsstrijd in Zuid-Afrika, Namibië en Indonesië. 

​​​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

In 2021 debuteerde Hoek met De strijd om Bali. Imperialisme, verzet en onafhankelijkheid (Bezige Bij). Het werd Geschiedenisboek van de maand bij OVT op Radio 1, kreeg een eervolle vermelding van de Brusseprijs en stond op de shortlist van de Libris Geschiedenis Prijs 2022. In 2023 promoveerde ze op het boek aan de Universiteit van Amsterdam. Ze is research fellow bij het International Institute for Social History (IISH) in Amsterdam en werkt aan publicaties over de historische relatie tussen Nederland en Zuid-Afrika/Namibië.

​

Hoek studeerde Geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en Politieke Geschiedenis aan de Università degli Studi di Perugia in Italië. Zij studeerde af op de mensenrechtenschendingen van de SWAPO tijdens de onafhankelijkheidsstrijd in Namibië, waar zij ook enige tijd verbleef. Daarna was ze werkzaam bij het African Studies Centre in Leiden waar zij meewerkte aan wetenschappelijk onderzoek naar de geschiedenis van een ontwikkelingsorganisatie. Daarvoor maakte ze verschillen reizen naar Kameroen, Mali, Zambia en Bolivia om oral history onderzoek te doen bij lokale gemeenschappen.

​

In 2012 begon Hoek met onderzoeksjournalistiek bij Vrij Nederland. Ze startte daar met schrijven over de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog 1945-1949, wat ze later uitputtend deed voor NRC en De Groene Amsterdammer. Naast scherpe opiniestukken en essays over de omgang van Nederland en Nederlandse historici met het koloniale verleden bracht ze met diepgravend onderzoek belangrijke nieuwsfeiten naar voren, zoals de oorlogsmisdaden die zijn gepleegd op Bali en in Rengat, Sumatra en dat Sukarno meer bijdroeg aan de naoorlogse opbouw dan de Marshallhulp. Ook belandde haar onthulling van nieuwe onderzoeksresultaten, dat extreem geweld tijdens de oorlog in Indonesië structureel was, in 2015 op de voorpagina van NRC. Ze besteedde veel aandacht aan de Indonesische en Nederlandse voorvechters van de Indonesische revolutie.

 

Haar onderzoek en publicaties leidden tot vragen in de Tweede Kamer, politieke oproepen voor grootschalig historisch onderzoek naar de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog en droegen bij aan de rehabilitatie van mariniers die weigerden oorlogsmisdaden te plegen, aan financiële compensatie voor nabestaanden van familieleden die zonder proces waren geëxecuteerd op Bali en bij het bloedbad van Rengat op Sumatra en aan het excuses door de Minsiter President namens de Nederlandse regering aan Indonesië.

​

In De strijd om Bali laat Hoek aan de hand van uitputtend archiefonderzoek en oral history zien hoe de strijd begrepen moet worden als onderdeel van een lange traditie van antikoloniaal verzet. Ook toont ze aan dat Bali na de Tweede Wereldoorlog, als onderdeel van de door Nederland gecreëerde deelstaat Oost-Indonesië, een sleutelrol speelde in de Nederlandse dekolonisatiepolitiek. Tot dan toe had de focus van historici voornamelijk op Java gelegen. Ook ontdekte zij dat het Nederlandse leger een tangsi-systeem van 50 gevangenkampen op Bali bouwde waarin martelingen en executies een systematisch fenomeen waren. Hoek vertelt met haar boek ook een groter verhaal over de dekolonisatie van heel Nederlands-Indië.

​

Het boek is veelgeprezen in media en wetenschap en wordt momenteel in het Indonesisch en het Engels vertaald. Het zal worden uitgegeven in Indonesië, Groot-Brittanië, de Verenigde Staten, Canada, Europa en Australië.

​

In 2026 haalde ze opnieuw het landelijke nieuws. Zij bracht aan het licht dat Donald Pols voorzitter was geweest van een recht-extremistische studentbeweging ASF die het spreken van Nelson Mandela verhinderd had in April 1991 op de Universiteit van Pretoria. Tijdens onderzoek voor een nieuw boek over het apartheidsverleden in Zuid-Afrika en Namibie ontving ze een tip over een foto van Pols op platform Flickr. Daarop is hij te zien tijdens een protest naast een grote vlag van zijn ASF organisatie met het Odal Rune Teken erop, dat ook door onderdelen van de SS en neo-nazistsche groeperingen gebruikt wordt. Ze dook er verder in en ontdekte onder andere filmbeelden van de bijeenkomst in 1991 waarop te zien is hoe Pols de ANC vlag in brand steekt. Ze ontdekte een Zuid-Afrikaanse Waarheids- en Verzoeningscommissie verslag waarin Pols wordt genoemd door een omstreden lid van zijn groep, die bekende dat ze tot doel hadden om de bijeenkomst waar Mandela zou spreken "te verstoren, desnoods met geweld". Ze vond ook een artikel van de Chicago Tribune waarin Pols na afloop van de bijeenkomst dat het zingen van Anti-Apartheidsliederen genoeg was "om de emoties van elke weldenkende blanke in beroering te brengen". Ze publiceerde erover in Trouw en bracht haar bevindingen, een hele reeks bronnen en beeldmateriaal via de NRC middels een artikel naar buiten. Toen deze aanvullende informatie bekend werd, was zijn nieuwe werkgever dusdanig geraakt dat is besloten om niet met hem door te gaan. Pols kijkt met walging terug op deze periode. Ze sprak over haar onthullingen onder andere  bij Eva Jinek op NPO1, RTL Nieuws en het NOS Journaal.

​

Hoek recenseert ook geschiedenisboeken voor de Historische BoekenCast van het Historisch Nieuwsblad. Naast lezingen en presentaties levert ze met enige regelmaat bijdragen aan het publieke debat zoals in De Groene Amsterdammer, NRC, OVT/NPO Radio 1, Nieuwsuur, Buitenhof en op de BBC.